|
๖. อิสฺสาปกตอิตฺถีวตฺถุ. (๒๒๗) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
สา อิสฺสาปกตา ตํ ทาสึ หตฺถปาเทสุ พนฺธิตฺวา ตสฺสา กณฺณนาสํ
ฉินฺทิตฺวา เอกสฺมึ ตุจฺฉคพฺเภ ปกฺขิปิตฺวา ทฺวารํ ปิทหิตฺวา ตสฺส
กมฺมสฺส อตฺตนา กตภาวํ ปฏิจฺฉาเทตุ "เอหิ อยฺย, วิหารํ คนฺตฺวา
ธมฺมํ สุณิสฺสามาติ สามิกํ อาทาย วิหารํ คนฺตฺวา ธมฺมํ สุณนฺตี
นิสีทิ. อถสฺสา อาคนฺตุกา าตกา เคหํ อาคนฺตฺวา ทฺวารํ วิวริตฺวา
ตํ วิปฺปการํ ทิสฺวา ทาสึ โมจยึสุ. สา วิหารํ คนฺตฺวา จตุปริสมชฺเฌ
ตมตฺถํ ทสพลสฺส อาโรเจสิ. สตฺถา ตสฺสา วจนํ สุตฺวา "ทุจฺจริตํ
นาม `อิทํ เม อญฺเ ชนา น ชานนฺตีติ อปฺปมตฺตกํปิ น กาตพฺพํ,
อญฺสฺมึ อชานนฺเตปิ สุจริตเมว กาตพฺพํ, ปฏิจฺฉาเทตฺวา กตํปิ หิ
ทุจฺจริตํ นาม ปจฺฉานุตาปํ กโรติ, สุจริตํ ปาโมชฺชเมว ชเนตีติ
วตฺวา อิมํ คาถมาห |
|
"อกตํ ทุกฺกฏํ เสยฺโย, ปจฺฉา ตปฺปติ ทุกฺกฏํ;
กตญฺ จ สุกตํ เสยฺโย, ยํ กตฺวา นานุตปฺปตีติ. |
|
|
เสยฺโย วรํ อุตฺตมํ. ปจฺฉา ตปฺปตีติ: ตํ หิ อนุสฺสริตานุสฺสริตกาเล
ตปฺปติเยว. สุกตนฺติ: อนวชฺชํ ปน สุขุทฺรยํ สุคติสํวตฺตนิกเมว กมฺมํ
กตํ เสยฺโย. ยํ กตฺวาติ: ยํ กมฺมํ กตฺวา ปจฺฉา อนุสฺสรณกาเล
น ตปฺปติ นานุตปฺปติ โสมนสฺสชาโตว โหติ, ตํ กตํ วรนฺติ อตฺโถ. |
|
|
|
|
ปติฏฺหึสุ. ตญฺ จ ปน ทาสึ ตตฺเถว ภุชิสฺสํ กตฺวา ธมฺมจาริณึ
กรึสูติ. |
|
************ |
|