ชั้นประโยค ป.ธ.๓

	๒๕. ปิลินฺทวจฺฉตฺเถรวตฺถุ. (๒๘๘)

	"อกกฺกสนฺติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เวฬุวเน วิหรนฺโต
ปิลินฺทวจฺฉตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.

	โส กิร ายสฺมา "เอหิ วสลิ, ยาหิ วสลี ติ อาทีนิ วทนฺโต
คิหีปิ ปพฺพชิเตปิ วสลิวาเทเนว สมุทาจรติ. อเถกทิวสํ สมฺพหุลา ภิกฺขู สตฺถุ อาโรเจสุ "อายสฺมา ภนฺเต ปิลินฺทวจฺโฉ ภิกฺขู วสลิวาเทน สมุทาจรตี ติ. สตฺถา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา "สจฺจํ กิร ตฺวํ ปิลินฺทวจฺฉ ภิกฺขู วสลิวาเทน สมุทาจรสี ติ ปุจฺฉิตฺวา, "เอวํ ภนฺเต ติ วุตฺเต, ตสฺส ายสฺมโต ปุพฺเพนิวาสํ มนสิกริตฺวา "มา โข ตุมฺเห ภิกฺขเว วจฺฉสฺส ภิกฺขุโน อุชฺฌายิตฺถ, น ภิกฺขเว วจฺโฉ โทสนฺตโร ภิกฺขู วสลิวาเทน สมุทาจรติ, วจฺฉสฺส ภิกฺขเว ภิกฺขุโน ปญฺจ ชาติสตานิ อพฺโพกิณฺณานิ สพฺพานิ ตานิ พฺราหฺมณกุเล ปจฺฉาชาตานิ, โส ตสฺส ทีฆรตฺตํ วสลิวาโท สมุทาจิณฺโณ; ขีณาสวสฺส นาม กกฺกสํ ผรุสํ ปเรสํ ฆฏฺฏนวจนเมว ๑ นตฺถิ, อาจิณฺณวเสน หิ มม ปุตฺโต เอวํ กเถตี ติ วตฺวา ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมํ คาถม าห
	"อกกฺกสํ วิญฺาปนึ คิรํ สจฺจํ อุทีรเย, ยาย นาภิสเช กญฺจิ, ตม หํ พฺรูมิ พฺราหฺมณนฺ ติ.
	ตตฺถ อกกฺกสนฺติ: อผรุสํ.
	วิญฺาปนินฺติ: อตฺถวิญฺาปนึ.
	สจฺจนฺติ: ภูตตฺถํ.
นาภิสเชติ: ยาย คิราย อญฺํ กุชฺฌาปนวเสน น ลคฺคาเปยฺย, ขีณาสโว นาม เอวรูปเมว คิรํ ภาเสยฺย; ตสฺมา ตม หํ พฺราหฺมณํ วทามี ติ อตฺโถ.

	เทสนาวสาเน พหู โสตาปตฺติผลาทีนิ ปาปุณึสู ติ.
ปิลินฺทวจฺฉตฺเถรวตฺถุ.
************
๑. ม. มมฺมฆฏฺฏนวจนเมว.