ชั้นประโยค ป.ธ.๓

	๑๐. ทัณฑวคฺควณฺณนา

	๑. ฉพฺพคฺคิยภิกฺขุวตฺถุ. (๑๐๗)

	"สพฺเพ ตสนฺตีติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต
ฉพฺพคฺคิเย ภิกฺขู อารพฺภ กเถสิ.

	เอกสฺมึ หิ สมเย, สตฺตรสวคฺคิเยหิ เสนาสเน ปฏิชคฺคิเต,
ฉพฺพคฺคิยา ภิกฺขู "นิกฺขมถ, มยํ มหลฺลกตรา, อมฺหากํ เอตํ ปาปุณาตี ติ วตฺวา, เตหิ "น มยํ ทสฺสาม, อมฺเหหิ ปมํ ปฏิชคฺคิตนฺ ติ วุตฺเต, เต ภิกฺขู ปหรึสุ. สตฺตรสวคฺคิยา มรณภยตชฺชิตา มหาวิรวํ วิรวึสุ. สตฺถา เตสํ สทฺทํ สุตฺวา "กึ อิทนฺ ติ ปุจฺฉิตฺวา, "อิทนฺนาม าติ อาโรจิเต, "น ภิกฺขเว อิโต ปฏฺาย ภิกฺขุนา นาม เอวํ กตฺตพฺพํ, โย กโรติ, อิทนฺนาม อาปชฺชตี ติ ปหารทานสิกฺขาปทํ ปญฺาเปตฺวา "ภิกฺขเว ภิกฺขุนา นาม `ยถา อหํ; ตเถว อญฺเปิ ทณฺฑสฺส ตสนฺติ มจฺจุโน ภายนฺตี ติ ตฺวา ปโร น ปหริตพฺโพ น ฆาเตตพฺโพ ติ วตฺวา อนุสนฺธึ ฆเฏตฺวา ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมํ คาถม าห

	"สพฺเพ ตสนฺติ ทณฺฑสฺส, สพฺเพ ภายนฺติ มจฺจุโน, อตฺตานํ อุปมํ กตฺวา น หเนยฺย น ฆาตเย ติ.

	ตตฺถ สพฺเพ ตสนฺตีติ: สพฺเพปิ สตฺตา, อตฺตนิ ทณฺเฑ
ปตนฺเต, ตสฺส ทณฺฑสฺส ตสนฺติ. มจฺจุโนติ: มรณสฺสาปิ ภายนฺติเยว. อิมิสฺสา จ เทสนาย พฺยญฺชนํ นิรวเสสํ, อตฺโถ ปน สาวเสโส. ยถา หิ รญฺา "สพฺเพ สนฺนิปตนฺตู ติ เภริยา จาราปิตาย ราชมหามตฺเต เปตฺวา เสสา สนฺนิปตนฺติ; เอวเมว "สพฺเพ ตสนฺตี ติ วุตฺเตปิ, "หตฺถาชาเนยฺโย อสฺสาชาเนยฺโย อุสภาชาเนยฺโย ขีณาสโว ติ อิเม จตฺตาโร เปตฺวา อวเสสา ตสนฺตี ติ เวทิตพฺพา. อิเมสุ หิ ขีณาสโว สกฺกายทิฏฺิยา ปหีนตฺตา มรณกสตฺตํ ๑ อปสฺสนฺโต น ภายติ, อิตเร ตโย สกฺกายทิฏฺิยา พลวตฺตา อตฺตโน ปฏิปกฺขภูตํ สตฺตํ อปสฺสนฺตา น ภายนฺติ. น หเนยฺย น ฆาตเยติ: ยถา อหํ; เอวํ อญฺเปิ สตฺตา ติ น ปรํ หเนยฺย น หนาเปยฺย าติ อตฺโถ.

	เทสนาวสาเน พหู โสตาปตฺติผลาทีนิ ปาปุณึสู ติ.
ฉพฺพคฺคิยภิกฺขุวตฺถุ.
************
๑. โปราณโปตฺถเก อมรณกสตฺตนฺติ ทิสฺสติ. ตมฺปน วิรุทฺธํ. สีหลิกยุโรปิยโปตฺถเกสุปิ อีทิสเมว โหติ.