ชั้นประโยค ป.ธ.๓

	๕. อสญฺตปริกฺขารภิกฺขุวตฺถุ. (๙๙)

	"มาวมญฺเถ ปาปสฺสาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน
วิหรนฺโต เอกํ อสญฺตปริกฺขารํ ภิกฺขุ อารพฺภ กเถสิ.

	โส กิร ยงฺกิญฺจิ มญฺจปีาทิเภทํ ปริกฺขารํ พหิ ปริภุญฺชิตฺวา
ตตฺเถว ฉฑฺเฑติ. ปริกฺขาโร วสฺเสนปิ อาตเปนปิ อุปจิกาทีหิปิ วินสฺสติ. โส, ภิกฺขูหิ "นนุ อาวุโส ปริกฺขาโร นาม ปฏิสาเมตพฺโพ ติ วุตฺเต, "อปฺปกํ มยา กตํ อาวุโส เอตํ, น เอตสฺส จิตฺตํ อตฺถิ, นตฺถิ จิตฺตนฺ ติ วตฺวา ปุน ตเถว กโรติ. ภิกฺขู ตสฺส กิริยํ สตฺถุ อาโรเจสุ. สตฺถา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา "สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ เอวํ กโรสี ติ ปุจฺฉิ. โส สตฺถารา ปุจฺฉิโตปิ "กิเมตํ ภควา, อปฺปกํ มยา กตํ, นาสฺส จิตฺตํ อตฺถิ, นตฺถิ จิตฺตนฺ ติ ตเถว อวมญฺนฺโต อาห. อถ นํ สตฺถา "ภิกฺขูหิ เอวํ กาตุ น วฏฺฏติ, ปาปกมฺมํ นาม `อปฺปกนฺ ติ น อวมญฺิตพฺพํ; อชฺโฌกาเส ปิตํ หิ วิวฏมุขภาชนํ เทเว วสฺสนฺเต กิญฺจาปิ เอกพินฺทุนา น ปูรติ, ปุนปฺปุนํ วสฺสนฺเต ปน ปูรเตว; เอวเมว ปาปกมฺมํ กโรนฺโต ปุคฺคโล อนุปุพฺเพน มหนฺตํ ปาปราสึ กโรติเยว าติ วตฺวา อนุสนฺธึ ฆเฏตฺวา ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมํ คาถม าห

	"มาวมญฺเถ ปาปสฺส `น มตฺตํ อาคมิสฺสติ.' อุทพินฺทุนิปเตน อุทกุมฺโภปิ ปูรติ; ปูรติ พาโล ปาปสฺส โถกํ โถกํปิ ๑ อาจินนฺ ติ.

	ตตฺถ มาวมญฺเถาติ; น อวชาเนยฺย. ปาปสฺสาติ; ปาปํ.
น มตฺตํ อาคมิสฺสตีติ; "อปฺปมตฺตกํ เม ปาปํ กตํ, กทา เอตํ วิปจฺจิสฺสตี ติ เอวํ ปาปํ นาวชาเนยฺย าติ อตฺโถ. อุทกุมฺโภปีติ: เทเว วสฺสนฺเต มุขํ วิวริตฺวา ปิตํ ยงฺกิญฺจิ กุลาลภาชนํ ยถา เอเกกสฺสาปิ อุทกพินฺทุโน นิปาเตน อนุปุพฺเพน ปูรติ; เอวํ พาลปุคฺคโล โถกํ โถกมฺปิ ปาปํ อาจินนฺโต [๒] วฑฺเฒนฺโต ปาปสฺส ปูรติเยว าติ อตฺโถ.

	เทสนาวสาเน พหู โสตาปตฺติผลาทีนิ ปาปุณึสุ. สตฺถาปิ
"อชฺโฌกาเส เสยฺยํ สนฺถริตฺวา ปฏิปากติกํ อกโรนฺโต อิทนฺนาม อาปชฺชตี ติ สิกฺขาปทํ ปญฺาเปสี ติ.
อสญฺตปริกฺขารภิกฺขุวตฺถุ.
************
๑. สี. ยุ. โถกโถกมฺปิ. ๒. สี. ยุ. เอตฺถนฺตเร `กโรนฺโตติ อตฺถิ.